Ruimtestation Minos 2127
Storing wegens zonnestraling.
Dr. Merchant, we naderen planeten stelsel.
Hittesensoren wijzen op humanoids, niveau 36.
Lang gewacht, demon...
voor zo'n kortstondig spel.
Nu de nieuwsgierigheid bevredigd is...
is 't tijd...
voor wraak !
Dr. Merchant, aflossing van de wacht.
Wat verder nog, Chamberlain ?
Alle beschikbare stroom is naar zijn privé-vertrekken omgelegd...
en hij heeft vrijwel 't hele station stil gelegd.
Controleer alles en zoek uit waarom !
t' Meest productieve ruimtestation...
is dus gekaapt en ontmanteld door z'n schepper.
En de man zélf, geobsedeerd door aloude geschiedenis...
laat alles naar de bliksem gaan.
Conclusie ? - Knettergek.
Ik vroeg het niet aan jou. Ik vroeg het aan de expert.
Hij voldoet niet echt aan je verwachtingen, wel ?
Wel als ik de kans krijg hem te ondervragen.
Waar is je bemanning ? - Weg. Terug naar de Aarde.
De tijd dringt.
Was er een technisch probleem ?
Precies ! Een technisch probleem.
En jullie moeten allemaal wegwezen !
Als wij gaan, ga jij ook. - Je begrijpt 't niet.
Help me dan.
Hoe heet je ?
De slotfase is ingegaan.
Het begon eeuwen geleden...
en ik heb geen tijd om je op de hoogte te brengen.
Je hebt geen idee waar je mee speelt.
Waar ben je bang voor ?
Wat 't ook is, het bevindt zich hier...
in dit ruimte station.
Los nog van de dingen waar je niet van zou durven dromen.
Maar ik droom...
Ik droom wel.
Parker had gelijk. Je bént gek
Ik had m'n redenen om de grootste val in het universum te creëren.
Wat dacht je dan te vangen ?
De Hel ! En ik zal 't verzengen in een zee van licht !
Je meent 't echt, hé ?
Als ik je alles vertel...
laat je me dan mijn werk afmaken ?
Eeuwen geleden bouwde een man...
een voorvader van me, Phillip Le Merchant...
een kubus. De eerste. Zijn allerbeste.
In opdracht van een rijke aristocraat, De l'Isle...
geobsedeerd door zwarte magie. 'n Beoefenaar van occultisme.
Phillip was zo trots op z'n werk.
Werk dat de naam zou vestigen van zijn familie.
Mijn familie.
Hij kende de kracht niet die de kubus verborg.
De onuitsprekelijke dingen die het zou laten ontsnappen.
Het Kwaad...
de zonden...
de pijn.
Is 't klaar ? - Klaar.
Is 't mooi ? - Prachtig.
Ben je briljant ?
De beste speelgoedmaker in Frankrijk.
Wat kan je ermee doen ?
Het doet eigenlijk helemaal niets.
Het is mijn meesterwerk.
Je begrijpt 't gewoon niet.
Ik heb het in opdracht gemaakt. Op nadrukkelijk verzoek.
Het is bijna middernacht. Waar ga je heen ?
De kubus bezorgen. - Nu nog ? Waarom ?
Daar wordt m'n werk misschien gewaardeerd.
Het is al laat. Blijf bij me.
Blijf bij ons.
Ik moet gaan.
Mijn zoon zal in 'n beter omgeving dan hier geboren worden.
Dit is slechts 't begin. Ik voel het.
Helemaal alleen in deze donkere wereld.
Geen thuis, geen familie.
Niet eens gedoopt, begrijp ik.
Jacques...
geef het kind eens een stoel.
Geniet !
Voorzichtig !
Ik moet er niet aan denken dat je jezelf zou snijden.
Wat een heer.
Bent u dat altijd ?
Niet altijd.
Monsieur De l'Isle is Frankrijk's beste illusionist.
Wat betekent dit ? - Dan bezeer je je niet.
Rustig, Jacques. Houd de druk constant.
Ze is krachtig. Prima.
Nu kunnen we beginnen.
Le Merchant... net zo precies en punctueel als z'n speelgoed.
En waar is de kubus ?
Betaal hem, Jacques. Hartelijk bedankt.
Goedenavond, Speelgoedmaker.
Betreed onze wereld !
Mijn God. - Wees niet bang, denk aan je lessen.
Een opgeroepen geest volgt jouw bevelen op...
tenzij je de hel in de weg staat.
Hij die de magie aanroept, beheerst de magie.
Jij bent...
Angelique.
Hij die de magie aanroept, beheerst de magie.
Ik vertel geen onzin, Auguste.
Ik zag en hoorde 't toch...
De kubus opent de weg naar de hel. - Dit is de 18e eeuw, Phillip...
niet de donkere middeleeuwen. Dit is 'n wereld van gezond verstand.
We hebben ons zelfs ontdaan van God.
En zonder hemel is er natuurlijk ook geen hel.
Gisteravond heb ik er anders wel een glimp van opgevangen.
Stel dat er inderdaad is gebeurd waar je bang voor bent.
Een kubus die de weg naar de hel opent, kan 'm ook weer sluiten.
Deze lieden zijn niet geïnteresseerd in het sluiten van deuren.
De oplossing ligt letterlijk in jouw handen.
Je hebt iets gemaakt wat demonen kan oproepen...
Maak dan iets wat ze vernietigt.
Phillip had het ontwerp.
Dat ontwerp.
Het leek een onmogelijke taak, maar hij moest iets proberen.
Zijn enige hoop was de kubus te stelen.
De magische kubus die hij met z'n eigen handen had gemaakt.
Speelgoedmaker... je hebt zulke soepele vingers.
Ik wil dat ze met mij spelen.
En dan m'n ziel afnemen ?
Die is al weg, Speelgoedmaker.
Demonen zullen de aarde bewonen...
en jij bent verantwoordelijk.
Denk daar eens over na.
Je hele bloedlijn voor altijd vervloekt dankzij jouw kleine kubus.
Waar wacht je op ? Dood hem, en kom terug naar waar je behoort.
Zulke soepele vingers.
Vergeef me, ik wist niet wat ik deed.
Ik moet je hier weg krijgen. - Te laat.
Ze zijn terug. Red jezelf.
Red het kind.
Jacques had gelijk.
Er waren inderdaad demonen.
Precies zoals hier, in dit station. - Uit een magische kubus ?
Angelique had er vele laten maken. Maar het was niet genoeg.
Ze wild er een die de poort voor altijd open hield.
En jouw familie ? - Die was de sleutel.
Net als jij, behandelden ze het als een sprookje...
maar hun bloed wist het.
En terwijl er generaties voorbij gingen...
waren er Merchants die droomden van kubussen...
en poorten naar de hel.
En toen ontmoette er een Angelique...
veel en veel later.
Zelfs als je slaapt, wil je me. Zelfs in je dromen zie je me.
Ja, ik weet wat er in je hart omgaat.
Ik weet wat er in je hart omgaat, John Merchant.
Kijk me aan, kijk me aan.
Is alles goed ?
God, ik heb Jack wakker gemaakt.
Je ziet er verschrikkelijk uit.
Ik denk echt dat je eens met iemand moet praten.
Ik heb ze altijd al gehad. - Ze worden steeds erger, schat.
Het is je verdomde grootmoeder, zij is 't.
Je denkt gewoon steeds aan je familie en hoe belangrijk ze zijn.
Zij heeft daarvoor gezorgd. - Niet alles; er is meer.
Dingen die op herinneringen lijken.
Onmogelijke herinneringen.
Niet alleen m'n dromen, ze kwellen ook m'n werk.
Alles wat ik gedaan heb. - Ik wil niet dat je zo gekweld wordt.
Dat is 't niet. Het is gewoon stress. Het is dat feest. Ik haat dat gedoe.
Dan had je niet zo goed moeten zijn.
Maar ik weet nog niet of 't wel werkt.
Dus daarom sta je op de cover van dit tijdschrift.
De bloedlijn zet zich voort, Speelgoedmaker.
Ik ben rusteloos, en jij verveelt je.
Ik denk dat we naar Amerika moeten.
Lazer op met je Amerika.
Dan wil ik graag je permissie om alleen te gaan.
Wil je niet weten waarom ik wil gaan ?
Is dat je laatste woord ?
Even voor de duidelijkheid...
Wat jij wilt, doet niet ter zake.
Het gaat er om wat ik wil...
Dat zou je na 200 jaar toch moeten weten.
Heb ik je ooit teleurgesteld ?
Doe je ogen dicht. Beweeg je niet. - Waarom ?
Dan bezeer je je niet. - Is dit een nieuw spel ?
Het kan pijn doen.
Een klein beetje maar.
Herinner je je de les van De L'Isle nog ?
Misschien was ik wat overhaast.
Geniet.
Dat vergeet ik bijna. Je wilt 't hardhandig, toch ?
Ja, je houdt wel van ruw !
Dat doet pijn.
Je hebt regel nummer een gebroken...
Je stond in de weg van de hel. - Waar heb je het over ?
De Speelgoedmaker's bloedlijn bestaat nog.
De kubus.
Amerika.
Het is mij een eer en een genoegen om deze prijs uit te reiken...
aan John Merchant.
Ik heb altijd al gedacht dat 't applaus van collega's het beste is.
Ik ben ontroerd door jullie onthaal, en door deze prijs.
Wanneer ik mezelf...
Leonardo DaVinci heeft eens gezegd dat een kunstwerk nooit af is...
alleen losgelaten.
Tot nu toe heb ik nooit begrepen wat hij bedoelde.
Dank u. Goedenavond.
Speelgoedmaker...
Idioot ! - Sorry, ik zag je niet.
Dat was erg onbeschoft.
Nu moet ik iets verzinnen om 't weer goed te maken.
Waarom gaan we naar de kelder ? Zeg me dan tenminste hoe je heet.
Zijn onze namen écht belangrijk ? - Ah, een mysterieuze vrouw.
Vind je dat niet opwindend ?
Je weet de weg hier nogal. - Ik volg m'n instinct.
Hou je van spelletjes ?
Je bent een droom.
Bijna.
Doe je ogen dicht. Vertrouw me.
Wat gebeurt er ?
Mag ik al kijken ? - Nu mag je kijken.
Tijd voor een ander spel.
Ik kan je zulke schitterende dingen laten zien...
Wat gebeurt er !
Er lijkt nogal wat veranderd.
De Hel is ordelijker sinds jouw tijd, prinses.
En veel minder vermakelijk.
Deed de kubus dit ? - Een man deed dit.
Maar de kubus riep 'm, lokte zijn bloed.
Zijn voorvader maakte de kubus, en zou ons teniet hebben gedaan.
Je bent te lang weggeweest, prinses. Dit is geen kamer.
Dit is een Slachting, sluimerend en ontwakend.
Er is een dame voor u.
Ik ken u.
U beseft niet wat een genoegen het is, u weer te zien.
Dit is heel goed.
U bent degene waarop we wachtten.
Wie bent u ?
Een vriend, hoop ik.
In ieder geval een klant.
Is dit van u ?
Dit is al eeuwen in onze familie.
Ik werk aan iets soortgelijks.
Mag ik 't zien ? - Niemand heeft 't nog gezien.
Laat mij dan de eerste zijn.
Het heeft iets te maken met spiegels en laserstralen.
In theorie is 't mogelijk.
Eeuwig licht.
Gevangen licht, gevoed door eigen reflectie.
Het licht is niet perfect; het werkt nog niet want er ontbreekt nog iets.
Het duurt een paar seconden, dan sterft het weg.
Soms zijn een paar seconden meer dan genoeg, Speelgoedmaker.
Hoe noemde je me ?
Je denkt dat je 't niet meer weet. Maar je bloed weet het wel.
Herinner 't je !
Je kent me uit je dromen, John Merchant. Jean Le Merchant.
We hebben een gezamenlijke bestemming.
Ik geloof niet in bestemming.
Denk je dat 't werk aan het gebouw toevallig was ? Het lokte je, John.
Wij moeten grootse dingen doen.
Je hoort van me.
Wat je wilt, wat je maar wilt...
Hoe laat is 't ?
Hallo ? - Le Merchant ?
Kunnen we elkaar zien ?
We praten er morgen wel over. - In jouw kantoor.
Zaken. Een Japanse klant zonder besef van tijd.
De prinses maakt me ongeduldig.
Menselijke instemming wordt net zo makkelijk bereikt met verschrikking...
als met verleiding.
Nieuw gebouw. - Moet wel.
Door de nieuwheid ? - Vast wel.
Nog hongerig ?
Wil je misschien iets dat kan gillen ?
Dus stelt ze allemaal rare vragen. - Zoals ?
Wat ik zou doen met een vrouw die ooit een man was.
Een vent die 'm heeft laten wegsnijden ?
En hormonen. Echt alles.
En wat zei jij toen ? - Als ze maar besneden is.
Wat is dit ? - Een deur.
Dat zie ik, maar hij staat niet op de plattegrond.
Die geniale geleerden ook !
Een spiegel toont je ware schoonheid, Prinses.
Je menselijke bewonderaar voelt 't wellicht niet...
maar ik ruik de volmaakte geur...
van wat je werkelijk bent.
Ik vind dit niet zo leuk. - Ik bedacht me net hetzelfde.
We moeten kijken wat 't is. - Ga je gang !
Dit wordt vreemd.
Kom je ? - Ga maar. Kijk wat er is !
Blijf wel achter me ! - Doe ik.
Je lijkt doods, prinses.
Verleiding is illusie.
Maar de tijd voor bedrog is voorbij.
In dit spel tonen we ons hoe we zijn.
En dat is ? - De schoonheid van lijden...
Je bent niet anders dan het beest dat jij botten toewerpt.
En jij, prinses ?
Wat ben jij ?
Ik schrok me dood ! Ben je gek ? - M'n zaklantaarn is stuk en ik viel.
Vanaf nu blijven we samen, altijd. - Samen. Precies.
Iemand speelt een spelletje met ons.
Beweeg je niet !
Achteruit, tegen de muur ! - Je hoort 'm. Achteruit !
Dwing ons niet je pijn te doen !
Pijn ? Hoe durf je dat woord te gebruiken ?
Hij heeft spijkers in z'n hoofd.
Wat jullie als pijn beschouwen...
is maar een schaduw.
Pijn kent een gezicht.
Sta mij toe dat ik het u laat zien, heren.
Ik ben pijn.
Ik ken jullie angst.
Ik hoor het.
Laat me nooit scheiden van m'n broer.
Ik geef jullie m'n woord.
Dat zal nooit gebeuren.
Een lesje, prinses.
Werk met me mee of word bewerkt.
Verleiding is nutteloos, prinses.
Lijden is de kern van de zaak.
Ik zal Merchant de waarde van lijden leren...
ik zal zijn geheim kopen met een overdaad aan pijn.
Men zegt dat ouders het meest lijden...
als ze hun kind verliezen.
Lieverd, mama is binnen 5 minuten weer terug.
Ik ben me aan 't concentreren.
Ik weet niet wat ik hier doe. - Ik moest je zien.
Wat je maar wilt.
We waren perfect samen.
Dat zullen we ook weer zijn.
Goddank. Kom maar hier, schat.
Ik kan niet, mammie. Hij laat me niet gaan.
Wat, schatje ?
Zo jong en onbedorven.
Wat een heerlijkheden zou ik 'm kunnen leren.
Geef hem asjeblieft terug.
Je lijdt prachtig. Maar ik ben hier voor zaken, niet voor plezier.
Vertel me dan wat je wilt. - Ik wil een lokaas.
Levend lokaas.
Blijf hier.
God zij dank.
Niet doen, John.
Rustig.
Het kan me niet schelen wie of wat je bent...
Ik wil m'n vrouw en kind terug.
Dat begrijp ik.
Je houdt van die jongen.
Je hebt plannen met hem.
Hoop en dromen.
Een toekomst waarin je van 'm houdt en je hem ziet opgroeien.
Voltooi je werk dan.
Hoewel de jongen hier niet zal sterven...
zal hij eeuwig wensen dat dat wél gebeurd was !
In Godsnaam !
Zie ik eruit als iemand die het wat kan schelen wat God denkt ?
Zeg me dan wat je wilt.
De kubus.
Een doorgang naar de hel...
gemaakt door een van je voorouders.
De kamer beneden...
is een betere doorgang.
Jij zal helpen om de belofte waar te maken.
Schiet op !
Kom op. Deze kant op !
We splitsen ons. Neem de andere trap.
Ik heb een plan. Het komt wel goed, Jack. Je kan het wel.
Kom op, zak. Je moet mij hebben. - Vlei je zelf niet zo.
Ik wil jou niet. Ik wil waarmee je geboren bent. Een gave.
Het licht. - Geen licht.
De duisternis is waar je mij kan vinden.
Goed. Blijf waar je bent...
familieman.
De zogenaamde machtige kubus, is maar een model.
Wat jij me zal geven zal de definitieve versie zijn.
We zullen jullie wereld niet meer in hoeven sluipen als ongedierte.
We zullen voor eens en altijd de poort openen; het bolwerk slechten.
Is dat niet wat de prinses van je wil ?
Is dat niet het spel dat jullie gespeeld hebben ?
Dit is geen spelletje. - Jawel.
En nu is het tijd om te spelen.
Ik zal als eerste gaan.
Papa !
Rennen !
Het is tijd om de poort te openen...
voor eeuwig !
Werkt die doorgang naar beide kanten ?
Speelgoedmaker.
Kom hier, Jack !
Zo jong...
zo gevoelig...
zo gerijpt.
Blijf van 'm af !
Achter je toetsenbord, Speelgoedmaker.
Je hebt werk te doen.
Open de doorgang voor me.
Het ontwerp van de Speelgoedmaker.
Doe het !
Rennen, Jack ! - Geen spelletjes meer.
Ga maar met je hond spelen, smeerlap.
De jongen bleef leven en zette de bloedlijn voort. En de familieschuld.
Droeg hij ook de oplossing in zich ?
Het werd generaties lang doorgegeven...
mij werd het duidelijk in een droom.
Mijn bloed sprak tot me in m'n slaap...
en zei hoe ik de schade van eeuwen geleden kon herstellen.
Wat deed u toen Parker en ik u in uw verblijf aantroffen ?
Een demon oproepen, misschien wel twee. Misschien meer.
En lukte u dat ?
Het was veel makkelijker dan ik dacht.
Hoor je me, Merchant ?
Ik weet dat je kijkt.
We hadden het bijna opgegeven dat je zou komen spelen.
Lang gewacht, voor zo'n kort spelletje.
Kort ? Is dat een manier om een oude familievriend te behandelen ?
Vertel de waarheid, Merchant.
Je bent blij me te zien. Je ongeduld overtrof het mijne.
Misschien.
Maar nu is de nieuwsgierigheid bevredigd. Tijd voor wraak nu.
Aflossing van de wacht.
Niet nu. Ik heb ze losgelaten !
Het probleem is dat ik niet in de hel geloof.
Maar het gelooft wel in jou, en het loopt nu rond, daarbuiten.
Ik ben niet zo gauw bang. - Hou op met denken en geloof 't !
Je weet dat ik je de waarheid vertel, iets hier is op onze zielen uit.
Of je nu wel of niet in de hel ge- looft; 't brengt ons er wel naartoe.
Verlaat het station. Laat me in ieder geval een ziel redden.
We gaan allemaal of helemaal niet.
Dan gaan we samen. Laat me het afmaken.
Als Parker Merchant's hut doorzocht heeft, vertrekken we.
Haal hem daar weg ! Je weet niet waartoe ze in staat zijn !
Breng de gevangene naar zijn cel. We vertrekken om 04.30 uur.
Help ! Help !
Red me ! Schiet op !
Mijn God !
Wat is dit, in Godsnaam ?
De overblijfselen van een zeer onbevredigend slachtoffer.
Jij bent hier om dat te veranderen, nietwaar ?
Merchant heeft een plan.
Maak ze allemaal af.
Parker reageert niet op m'n oproepen. Ik ga 't uitzoeken.
Hij is dood. En als ik m'n werk niet kan afmaken, zijn jullie ook dood.
Chamberlain ? Parker is dood.
- Oh God...
Ik weet niet wat hier gebeurt.
Denk erom, éérst schieten.
Help me dan. Asjeblieft, help me !
Asjeblieft...
help me !
Mr. Chamberlain ?
Van welke planeet kom jij, verdomme ?
kan je ze nog tegenhouden ? - Ik kan 't proberen.
Geef me een paar minuten, zorg dat je van boord komt. Ga dan !
We kunnen niet weg zonder Carducci ! - Geef antwoord !
Ik ga 'm zoeken ! - Ga naar 't ruimteschip !
Dat wapen zal je niet beschermen !
Maar ik weet iets beters.
Hij zei dat 't me zou beschermen. Wat ik moest doen.
Ga je gang maar.
Een kubus.
Een gewone kubus.
God zij dank voor mensen van begrip.
Maak 't af.
En nu begint het slot akkoord.
De bloedlijn zal nu gauw onderbroken worden.
Jij en je voorvaderen bleken waardige tegenstanders.
De smaak van victorie is bijna bitterzoet.
Prachtig, niet ? Perfect !
De wezens die daar rondwandelen kijken altijd naar het licht...
en nooit naar de eindeloze zeeën van duisternis daarachter.
Er zijn momenteel meer mensen in leven dan ooit tevoren...
in de hele betreurenswaardige geschiedenis.
Het Paradijs.
Een Paradijs van Vlees.
Geen uitweg deze keer, Speelgoedmaker.
Geen ontsnapping.
Deze gang door en ga naar de Shuttle. Je hebt 5 minuten.
Je zei samen.
Ik ben nog niet klaar hier. - Dan ga ik ook niet.
Ik kom ook zo. Zorg dat je klaar bent.
We hebben weinig tijd als de hel losbarst.
Vertrouw me. Ik offer mezelf niet nodeloos op. Zo gek ben ik niet.
Kom maar, jochie.
Blijf dood liggen !
Twee minuten...
twee eeuwen.
Het gaat allemaal zo snel.
Je lijkt heel veel op je voorvader. Wist je dat ?
Ik heb dit al eerder meegemaakt.
Dezelfde opstandigheid.
Het onvoorwaardelijke geloof in het licht.
En waar geloof jij in ? - Niets.
Ik ben volmaakt leeg.
Dan zal 't je geen pijn doen om te sterven, toch ?
Ik kan niet sterven.
Ik ben Eeuwig.
Waar ben je, Speelgoedmaker ?
Hier. Hologram. 't Is allemaal het werk van spiegels. Zoals dit.
Wat heb je gedaan ? - Ik geloof in het licht.
Wat ! - Het licht, demon.
Het laatste spel, demon.
Ik kan niet sterven !
Welkom in de vergetelheid. - Amen.